PilotPrep

ซ้อมข้อเขียน

ซ้อมข้อเขียนคัดเลือกนักบินอย่างไรให้ใกล้เคียงสนามจริงที่สุด

วิธีจัดรอบซ้อมข้อเขียนคัดเลือกนักบินด้วยตัวเอง ตั้งแต่การจำลองเงื่อนไขของห้องสอบ การวางจังหวะเวลา การทำสมุดข้อผิด ไปจนถึงวิธีประเมินว่าคะแนนขยับจริงหรือแค่รู้สึกว่าขยับ

สอบข้อเขียนอ่าน 11 นาทีปรับปรุง 2026-09-12
ภาพประกอบรอบการซ้อมข้อเขียนคัดเลือกนักบิน ตั้งแต่การตั้งเงื่อนไขห้องสอบจนถึงการทบทวนข้อที่ตอบผิด
ภาพ: Andy Barbour / Pexels

คำตอบสั้น ๆ

การซ้อมข้อเขียนที่ได้ผลต้องจำลองสามเงื่อนไขของสนามจริงให้ครบ คือทำต่อเนื่องเป็นชุดยาว ใช้โจทย์ภาษาอังกฤษ และไม่ใช้เครื่องคิดเลข จากนั้นจึงวัดผลด้วยสองตัวเลข คือความแม่นและเวลาเฉลี่ยต่อข้อ สิ่งที่ทำให้คะแนนขยับจริงไม่ใช่จำนวนชุดที่ทำ แต่คือการกลับไปทบทวนข้อที่ผิดอย่างเป็นระบบ และเปลี่ยนวิธีทำในรอบถัดไปแทนการทำชุดใหม่ไปเรื่อย ๆ

ผู้สมัครจำนวนมากทำโจทย์มามากพอสมควร แต่พอถึงวันจริงกลับทำไม่ทันหรือพลาดข้อที่ปกติทำได้ สาเหตุมักไม่ใช่ความรู้ไม่พอ แต่เป็นเพราะสิ่งที่ซ้อมมาไม่เหมือนสิ่งที่ต้องเจอ การนั่งทำโจทย์ทีละห้าข้อระหว่างพักกลางวันกับการทำต่อเนื่องเป็นชั่วโมงครึ่งภายใต้ความกดดัน เป็นงานคนละประเภทที่ใช้กำลังคนละแบบ

สิ่งที่ควรทำก่อนวางตารางซ้อมคือดูโครงของสนามจริงให้ชัดเสียก่อน จากคำบอกเล่าของผู้เคยเข้าสอบ ข้อเขียนของโครงการนักบินฝึกหัดการบินไทยมีราวหนึ่งร้อยข้อภายในเวลาราวหนึ่งร้อยห้าสิบนาที และเป็นภาษาอังกฤษทั้งฉบับ ส่วนรายละเอียดของรอบที่จะสมัครให้ยึดตามประกาศฉบับนั้นเสมอ ภาพรวมทุกด่านอยู่ที่ เส้นทางคัดเลือกนักบินฝึกหัด ทีละด่าน และโครงสร้างข้อสอบอยู่ที่ ภาพรวมข้อสอบคัดเลือกนักบิน

จำลองเงื่อนไขของห้องสอบให้ครบก่อน

ถ้าจะเลือกทำอย่างเดียวจากบทความนี้ ให้เลือกข้อนี้ การซ้อมที่เงื่อนไขไม่ตรงจะให้คะแนนที่สวยเกินจริงและทำให้ประเมินตัวเองผิด ตารางข้างล่างเทียบเงื่อนไขที่พบในสนามกับวิธีจำลองที่บ้าน ซึ่งทั้งหมดทำได้โดยไม่ต้องลงทุนอะไรเพิ่มนอกจากวินัย

เงื่อนไขในสนามวิธีจำลองที่บ้านสิ่งที่จะสังเกตเห็น
ทำต่อเนื่องเป็นชุดยาวโดยไม่มีพักตั้งเวลายาวเป็นบล็อกเดียว ไม่แบ่งทำทีละสิบข้อความแม่นจะตกในช่วงท้ายชุด ซึ่งเป็นข้อมูลที่สำคัญที่สุด
โจทย์เป็นภาษาอังกฤษใช้โจทย์ภาษาอังกฤษ แม้จะช้ากว่าตอนแรกก็ตามเวลาที่หายไปกับการอ่านจะชัดขึ้นและลดลงได้เมื่อฝึกซ้ำ
ไม่ให้ใช้เครื่องคิดเลขเก็บเครื่องคิดเลขให้พ้นมือตั้งแต่ก่อนเริ่มจะเห็นว่าการประมาณค่าช่วยประหยัดเวลาได้มากแค่ไหน
กระดาษทดมีจำกัดใช้กระดาษเปล่าแผ่นเดียวต่อหนึ่งชุดจะเริ่มเขียนเฉพาะสิ่งที่จำเป็น แทนการลอกโจทย์ทั้งข้อ
ต้องฝนคำตอบลงกระดาษคำตอบเขียนคำตอบลงตารางแยกต่างหาก ไม่ใช่วงในโจทย์จะจับความเสี่ยงเรื่องการตอบเลื่อนข้อได้ตั้งแต่ตอนซ้อม

ออกแบบหนึ่งสัปดาห์ของการซ้อม

การซ้อมเต็มชุดทุกวันไม่ได้ช่วยให้ดีขึ้นเร็วขึ้น เพราะชุดยาวใช้สมาธิมากจนไม่เหลือแรงไปทบทวน โครงที่ใช้ได้จริงคือมีชุดเต็มสัปดาห์ละหนึ่งครั้ง แล้วใช้วันที่เหลือซ่อมจุดอ่อนทีละเรื่องด้วยชุดสั้น ๆ ที่จับเวลาเหมือนกัน วิธีนี้ทำให้ได้ทั้งความทนของสมาธิและความคมของทักษะย่อย

ภาพที่ 1

โครงหนึ่งสัปดาห์ที่ใช้ได้กับคนทำงานและคนเรียน

ลำดับนี้เป็นข้อเสนอสำหรับปรับใช้ ไม่ใช่สูตรตายตัว ใครที่เหลือเวลาน้อยให้ยุบวันซ่อมจุดอ่อนลง แต่อย่าตัดวันทบทวนข้อผิดทิ้ง

  1. 1วันเริ่มสัปดาห์ ชุดเต็มจับเวลา
  2. 2วันถัดมา ทบทวนข้อผิดทั้งหมด
  3. 3สองวันกลางสัปดาห์ ซ่อมจุดอ่อนทีละหมวด
  4. 4วันรองสุดท้าย ชุดผสมสั้น
  5. 5วันปิดสัปดาห์ สรุปตัวเลขและปรับแผน

วันสรุปตัวเลขสำคัญกว่าที่คิด ให้จดแค่สองค่าคือสัดส่วนข้อที่ตอบถูกและเวลาเฉลี่ยต่อข้อ แล้วดูว่าค่าใดขยับ ถ้าความแม่นนิ่งแต่เวลายังยาว แปลว่าต้องฝึกความเร็วของวิธีทำ ถ้าเวลาดีแต่ความแม่นตก แปลว่ากำลังเร่งเกินตัวและต้องถอยกลับมาตั้งหลัก การมีตัวเลขให้ดูทำให้เลิกเถียงกับความรู้สึกของตัวเอง

สมุดข้อผิดคือส่วนที่ทำให้คะแนนขยับ

คนส่วนใหญ่ตรวจคำตอบแล้วเปิดชุดใหม่ทันที ซึ่งเป็นเหตุผลที่ทำโจทย์เป็นร้อยข้อแล้วยังผิดเรื่องเดิม สิ่งที่ควรทำคือเปิดสมุดหนึ่งเล่มแล้วบันทึกทุกข้อที่ผิดด้วยสามบรรทัด บรรทัดแรกคือโจทย์ย่อ บรรทัดที่สองคือสาเหตุที่ผิดจริง ๆ และบรรทัดที่สามคือสิ่งที่จะทำต่างออกไปในครั้งหน้า

  • อ่านโจทย์ผิด เช่นมองข้ามคำว่ายกเว้นหรืออย่างน้อย ให้แก้ด้วยการวงคำสั่งทุกข้อ
  • รู้วิธีแต่คำนวณพลาด ให้แก้ด้วยการฝึกชุดคิดเลขสั้น ๆ ทุกวัน
  • ไม่รู้เนื้อหา ให้กลับไปอ่านหัวข้อนั้นใหม่ แล้วทำโจทย์หมวดเดียวกันซ้ำ
  • รู้แต่ทำไม่ทัน ให้ฝึกตัดสินใจข้ามข้อให้เร็วขึ้น ไม่ใช่เร่งวิธีคิดให้เร็วขึ้นอย่างเดียว
  • เดาแล้วบังเอิญถูก ให้นับเป็นข้อผิดด้วย เพราะรอบหน้าอาจไม่โชคดีเหมือนเดิม

เมื่อสะสมได้สักสองถึงสามสัปดาห์ ให้กลับมาอ่านสมุดทั้งเล่มแล้วนับว่าสาเหตุประเภทไหนมากที่สุด ผลที่ได้มักทำให้ตกใจ เพราะคนที่คิดว่าตัวเองอ่อนเนื้อหา มักพบว่าครึ่งหนึ่งของข้อที่ผิดมาจากการอ่านโจทย์ผิดและการคำนวณพลาด ซึ่งแก้ได้เร็วกว่าการรื้อเนื้อหาใหม่ทั้งหมดมาก

ลองทำจริงในหน้านี้

คิดเลขเร็ว

ชุดคิดเลขสั้นแบบจับเวลานี้ใช้เป็นแบบฝึกประจำวันระหว่างรอบซ้อมเต็มชุดได้ดี เพราะตรงกับสาเหตุข้อผิดที่พบบ่อยที่สุด

ทดลองฟรี ไม่ต้องสมัคร

คิดเลขเร็ว

บวก ลบ คูณ หาร และหาเครื่องหมายที่หายไปให้ทันในเวลา 10 วินาทีต่อข้อ

8 ข้อ2 นาทีเฉลยพร้อมคำอธิบายทุกข้อ

ต้องการชุดเต็มและการเก็บผล ดูหน้าแบบฝึกนี้

ระวังโจทย์ที่อ้างว่าหลุดมาจากห้องสอบ

ทุกฤดูรับสมัครจะมีไฟล์โจทย์ที่อ้างว่ามาจากห้องสอบส่งต่อกันในกลุ่มเตรียมตัว ปัญหาของไฟล์เหล่านี้มีสามข้อ ข้อแรกคือไม่มีทางยืนยันที่มาได้ ข้อที่สองคือรูปแบบข้อสอบเปลี่ยนได้ทุกปี และข้อที่สามคือการยึดติดกับโจทย์ชุดเดียวทำให้ฝึกจำคำตอบแทนที่จะฝึกวิธีคิด ถ้าจะใช้ ให้ใช้เพื่อดูระดับความยากคร่าว ๆ แล้ววัดผลจากทักษะ ไม่ใช่จากคะแนนในชุดนั้น

สิ่งที่ปลอดภัยกว่าและได้ผลมากกว่าคือการฝึกทักษะที่โอนไปใช้ได้กับโจทย์ทุกแบบ ทั้งการอ่านโจทย์ภาษาอังกฤษให้เร็ว การประมาณค่า และการตัดสินใจว่าจะอยู่กับข้อนี้ต่อหรือไป ใครที่ยังไม่มีแผนรวมทั้งรอบ ให้เริ่มจาก แผนเตรียมสอบนักบิน 90 วัน แล้วค่อยเสียบรอบซ้อมของบทความนี้ลงในสัปดาห์ที่ว่าง ส่วนหมวดที่มักฉุดคะแนนมากที่สุดอธิบายไว้ใน โจทย์ฟิสิกส์ที่ออกบ่อยในข้อสอบนักบิน

สรุปสั้น ๆ

  • จำลองเงื่อนไขให้ครบทั้งชุดยาว ภาษาอังกฤษ และไม่มีเครื่องคิดเลข มิฉะนั้นคะแนนที่ได้จะหลอกตัวเอง
  • ซ้อมชุดเต็มสัปดาห์ละครั้งก็พอ วันที่เหลือให้ซ่อมจุดอ่อนด้วยชุดสั้นที่จับเวลา
  • วัดผลด้วยสองตัวเลขเสมอ คือความแม่นและเวลาเฉลี่ยต่อข้อ
  • สมุดข้อผิดที่บันทึกสาเหตุจริง คือเครื่องมือที่ทำให้คะแนนขยับมากที่สุด
  • โจทย์ที่อ้างว่าหลุดมาจากห้องสอบใช้ได้แค่ดูระดับความยาก อย่าใช้เป็นตัววัดความพร้อม

คำถามที่พบบ่อย

ควรซ้อมชุดเต็มบ่อยแค่ไหน

สัปดาห์ละหนึ่งครั้งเพียงพอสำหรับคนส่วนใหญ่ เพราะชุดเต็มใช้สมาธิมากและต้องการเวลาทบทวนตามหลังอีกหนึ่งวัน การซ้อมชุดเต็มถี่เกินไปมักทำให้เหนื่อยล้าและไม่ได้ทบทวนข้อผิดอย่างจริงจัง ซึ่งเป็นส่วนที่ให้ผลมากที่สุด

ถ้าทำไม่ทันตั้งแต่ซ้อมครั้งแรกควรทำอย่างไร

เป็นเรื่องปกติของครั้งแรกและยังไม่ต้องตกใจ ให้ดูก่อนว่าเวลาหายไปกับอะไร ระหว่างการอ่านโจทย์ การคำนวณ หรือการลังเลเลือกตัวเลือก แล้วเลือกซ่อมทีละอย่าง การเร่งทุกอย่างพร้อมกันมักทำให้ความแม่นตกโดยที่เวลาไม่ดีขึ้นจริง

ควรเดาข้อที่ทำไม่ทันหรือเว้นว่างไว้

ให้ดูจากกติกาของรอบนั้นว่ามีการหักคะแนนเมื่อตอบผิดหรือไม่ ถ้าไม่มีการหักคะแนน การตอบทุกข้อย่อมได้เปรียบกว่าเว้นว่าง แต่ควรกันเวลาช่วงท้ายไว้สำหรับฝนคำตอบให้ครบ และตรวจว่าไม่ได้ตอบเลื่อนข้อ

ซ้อมคนเดียวกับซ้อมเป็นกลุ่มแบบไหนดีกว่า

ซ้อมชุดจับเวลาควรทำคนเดียวเพื่อจำลองสภาพจริง ส่วนช่วงทบทวนข้อผิดเหมาะกับการทำเป็นกลุ่ม เพราะการอธิบายวิธีทำให้คนอื่นฟังจะเผยทันทีว่าตรงไหนที่เข้าใจไม่จริง วิธีที่ดีคือสลับกันใช้ทั้งสองแบบ

จะรู้ได้อย่างไรว่าพร้อมแล้ว

ไม่มีเกณฑ์กลางที่ใช้ตัดสินได้ และไม่ควรเชื่อใครที่บอกว่ามีตัวเลขรับประกัน สิ่งที่ดูได้คือแนวโน้มของตัวเอง ถ้าความแม่นในชุดเต็มนิ่งขึ้นหลายสัปดาห์ติดกันและเวลาเฉลี่ยต่อข้อลดลงโดยความแม่นไม่ตก แสดงว่าการเตรียมตัวเดินมาถูกทาง

แหล่งข้อมูลที่ใช้

ลองฝึกต่อ

อ่านจบแล้วลองทำจริงสักชุด

แบบฝึกในระบบพัฒนาทักษะประเภทเดียวกับที่ข้อสอบคัดเลือกวัด ทดลองได้โดยไม่ต้องสมัคร ถ้าสมัครไว้ ผลของทุกชุดจะถูกเก็บต่อเนื่อง ทำให้เห็นว่าความแม่นยำและความเร็วขยับขึ้นจริงหรือไม่ และควรกลับไปซ้อมเรื่องไหนก่อน

ผู้เขียนและการตรวจทาน

เขียนโดย
ทีมวิชาการ PilotPrep
ตรวจทานโดย
ทีมตรวจทานข้อมูล PilotPrep
เผยแพร่
2026-09-12
ตรวจทานล่าสุด
2026-09-12

เนื้อหานี้อธิบายหลักการของการคัดเลือกและแบบทดสอบความถนัด ไม่ใช่ข้อสอบของสายการบินใด และไม่ได้รับรองผลการคัดเลือกของที่ใด อ่านนโยบายเนื้อหาและวิธีตรวจทาน