ส่วนสูง น้ำหนัก และดัชนีมวลกายของผู้สมัครนักบิน

เกณฑ์เรื่องร่างกายในการคัดเลือกนักบินไม่ได้ตั้งขึ้นเพื่อคัดรูปร่าง แต่มาจากข้อจำกัดทางกายภาพของห้องนักบินและความเสี่ยงด้านสุขภาพที่หน่วยงานกำกับดูแลให้ความสำคัญ การเข้าใจเหตุผลช่วยให้รู้ว่าอะไรปรับได้และอะไรปรับไม่ได้

ทำไมต้องกำหนดส่วนสูง

ที่นั่งนักบินปรับได้ในช่วงจำกัด ผู้ที่สูงหรือเตี้ยเกินช่วงนั้นอาจเอื้อมไม่ถึงคันบังคับหรือแป้นเหยียบขณะยังมองเห็นมุมมองอ้างอิงภายนอกได้ถูกต้อง บางสายการบินจึงวัดความสูงขณะนั่งและความยาวช่วงแขนเพิ่มจากความสูงทั้งตัว เพราะสองค่านั้นบอกเรื่องการเอื้อมถึงได้ตรงกว่า

ดัชนีมวลกายคำนวณอย่างไร

ดัชนีมวลกายคือน้ำหนักเป็นกิโลกรัมหารด้วยส่วนสูงเป็นเมตรยกกำลังสอง เช่นคนหนัก 72 กิโลกรัม สูง 1.75 เมตร จะได้ประมาณ 23.5 ประกาศรับสมัครนักบินฝึกหัดในไทยบางรอบกำหนดว่าค่านี้ต้องไม่เกิน 30 ซึ่งเป็นเงื่อนไขของรอบนั้น ไม่ใช่ค่ามาตรฐานถาวรของทุกที่

ถ้าค่ายังไม่ผ่านควรทำอย่างไร

ดัชนีมวลกายเป็นหนึ่งในไม่กี่เกณฑ์ทางร่างกายที่เปลี่ยนได้จริงด้วยเวลาและวินัย แต่ต้องเริ่มล่วงหน้าเป็นเดือน ไม่ใช่เป็นสัปดาห์ การลดน้ำหนักเร็วเกินไปก่อนวันตรวจมักทำให้ค่าเลือดผิดปกติและกลายเป็นปัญหาใหม่แทน ดูภาพรวมของสิ่งที่ถูกตรวจทั้งหมดได้ที่ คู่มือการตรวจ Medical Class 1

1. คำนวณค่าปัจจุบันและเทียบกับเงื่อนไขในประกาศที่ตั้งใจสมัคร
2. ถ้าต้องลด ให้ตั้งเป้าเป็นเดือนและวัดผลทุกสัปดาห์
3. ตรวจค่าความดัน น้ำตาล และไขมันไปพร้อมกัน เพราะถูกตรวจในวันเดียวกัน พร้อมเช็กเกณฑ์สายตาไปด้วยตาม เกณฑ์สายตาสำหรับนักบิน
4. รักษาตารางนอนให้สม่ำเสมอ เพราะมีผลกับทั้งน้ำหนักและความดัน
5. เตรียมด่านอื่นควบคู่ไปตาม ลำดับการคัดเลือกทั้งหมด ไม่ต้องรอให้ค่าผ่านก่อน

สรุปสั้น ๆ

• ส่วนสูงถูกกำหนดเพราะเรื่องการเอื้อมถึงอุปกรณ์ควบคุมและมุมมองจากที่นั่ง
• บางสายการบินวัดความสูงขณะนั่งและช่วงแขนเพิ่มจากความสูงทั้งตัว
• ประกาศของไทยบางรอบกำหนดดัชนีมวลกายไม่เกิน 30
• ค่าดัชนีมวลกายปรับได้ด้วยเวลา แต่ต้องเริ่มเป็นเดือนก่อนวันตรวจ